In september stond de jaarlijkse Jeu de Boules weer op het programma. Dit jaar was dat op 14 september.

Het was een vreemde dag. Een activiteit zonder Mieke. En dan te bedenken dat zij de afspraken voor deze activiteit had verzorgd. Een activiteit zonder Mieke, het zal steeds weer wennen zijn.

De middag begon met een uitleg van de spelregels en een paar tactische tips. De informatie werd gretig door iedereen tot zich genomen. Of dat in de uitwerking omgezet werd in resultaat was niet het belangrijkste van de middag. Het gaat ten slotte om de gezelligheid en de teamspirit.

Het begin is altijd moeilijk. Wat was de bedoeling ook al weer. O ja die kogels, sorry de boules, moeten zo dicht mogelijk bij dat kleine balletje, weer sorry de but, komen te liggen. Heeft het team dat bijvoorbeeld twee boules dichter bij de but liggen die krijgt die 2 punten. Het team dat het eerst 13 punten heeft is de winnaar. Wij kunnen beginnen!!

Wie heeft nu die knikker zo ver weg gegooid. Kijk hier ligt de but en de boule ligt daar helemaal in de struiken.

Dat is natuurlijk niet wat deze situatie suggereert. Het is pure belangstelling in de andere speelvelden. Of is het afkijken omdat het niet geheel duidelijk is. Wij zullen het niet te weten komen.

Dat het er wel op aan komt bewijst deze foto. Het meetlint moet er aan te pas komen. Het is een sport van millimeter werk. Het resultaat wordt genoteerd in aanwezigheid van vele getuigen.

Wie ligt het dichtst bij de but? Vele vingers wijzen naar verschillende boules. Ook de voorzitter probeert iets maar wijst verstandig, zoals hij is, neutraal naar, ja waar wijst hij naar?

De middag werd afgesloten met een gezellige nazit. Wie gewonnen had was niet belangrijk. Hopelijk weten wij volgend jaar de regels nog.

Onze volgende activiteit is het bezoek van de Ombudsvrouw van Drachten op maandag 12 oktober.